Terug naar categorie

Hoe bereid je je kind voor op een voedselprovocatie

Er vinden steeds vaker voedselprovocaties plaats in het ziekenhuis. Dit kan een hele stap zijn, zeker als in het verleden een akelige voedselallergische reactie is geweest. Vooral als je kind naar school gaat, wil je weten of deze niet of wel (en in welke mate) nog allergisch reageert. Hebben jullie tips, ervaringen etcetera?


Om een bericht te plaatsen moet u hier klikken om in te loggen
1
  • Gebruiker:

    F. van der Sande
  • Geplaatst:

    24 Mrt 2007 18:58:45

Ook benieuwd

Mijn zoon is nog niet zo ver om ernstige allergenen uit te proberen. Thuis doen we nu een kleine provocatie met tomaat. Daar heb ik hem niet op voorbereid omdat het anders psychisch gek kan gaan werken. Ik doe er vooral heel gewoon over, maar maak wel duidelijk dat hij het moet zeggen als hij iets van een kriebel in zijn mond of buikpijn voelt. Hoe oud is je kind? Het lezen van boekjes is altijd goed. Bijv een verhaaltje van Jip en Janneke over dat Jip uitslag krijgt van aardbeien e.d. Het is even zoeken, maar er is wel wat te vinden. Soms heb je ook dat kinderprogramma´s er aandacht aan besteden. groetjes!

  • Gebruiker:

    I.Gee
  • Geplaatst:

    17 Sep 2007 14:42:12

provocatie in het ziekenhuis

Voor mijn zoontje in augustus voor het eerst naar school ging wilde ik graag weten of en hoe hij zou gaan reageren als hij per ongeluk een pakje melk / fristi zou drinken. Thuis is hij onder onze bescherming maar op school is er natuurlijk veel minder zicht op hem. De kinderarts stelde voor een provocatie in het ziekenhuis te doen. Ik heb heel precies met de verpleegkundige van te voren doorgenomen hoe dit zou gaan, zodat ik er van te voren met mijn zoontje over kon praten. Ik heb met mijn zoontje boekjes uit de bibliotheek gehaald over het ziekenhuis en ik ben met hem gaan kijken op de kinderafdeling waar hij zou komen. Op de dag zelf was dit dus al een beetje bekend terrein. Mijn zoontje zei dat hij een beetje bang was, dat hij het niet wilde nemen omdat hij niet ziek wilde worden. Hierop heb ik geantwoord dat het ook best spannend is, en dat we het daarom doen waar de dokter bij is, zodat die hem meteen weer kan helpen beter te worden. Ook heb ik uitgelegd dat we het moeten weten voordat hij naar school gaat, omdat wij dan niet meer de hele tijd bij hem kunnen zijn. Hij vond het niet leuk, maar dat mag, want het is ook niet leuk, toch? Mijn zoontje heeft het prima gadaan, wist wat er ging gebeuren, en is door de uitkomst (melk is voor hem levensbedreigend) er zeer van doordrongen dat hij zelf moet opletten, en altijd van tevoren moet vragen voor hij iets neemt. Het is niet leuk maar hij kan er goed mee omgaan!

1

Om een bericht te plaatsen moet u hier klikken om in te loggen