Onze bloggers over hun  dagelijkse uitdagingen en ervaringen  in het leven met voedselallergie.

Handicap?

Handicap?
Soms heb je van die momenten dat je je ineens heel gehandicapt kan voelen met een voedselallergie. Ik ben er verdrietig van, voor het eerst sinds jaren. In mijn pubertijd had ik dat voor het eerst. Ik kon met schoolkamp niet gewoon mee omdat er speciale voeding voor mij moest zijn. Geen melk, ei of ander gevaar mocht er in zitten. Dus ging ik gewapend met een koelbox met maaltijden mee. Prima, maar net niet helemaal hoe je het eigenlijk zou willen. Het verdriet van toen was oppervlakkig en gericht op deze ene gebeurtenis. Mijn verdriet van nu is groter.Het begon toen een vriendin van mij in tanzania ging wonen. Zij reisde als arts door het land daar en hielp zieken. Ze at op onmogelijke plekken de meest bijzarre dingen. Ik wilde ook wel, maar kon niet omdat ik nooit zo veel eten mee kon nemen dat ik niet zou uithongeren....
Waardeer dit blogbericht:
1
Lees Meer
6210 Hits
0 reacties

Grenzenloos vertrouwen?

Grenzenloos vertrouwen?
Ik schreef het laatst al in mijn column in Allergie en Voeding: 'wij' moeten de voedingsmiddelen leveranciers gewoon blind vertrouwen. Vertrouwen is altijd al iets lastigs. Waar ik liever niet bij een vreemde in de auto stap, mijn pinpas of huissleutels mee geef, eet ik wel gewoon alles uit een verpakking waar geen allergenen op staan die ik niet kan eten. Echt, als ik een pot pindakaas onder mijn neus gezet krijg met een etiket dat geen pinda bevat zou ik het gewoon eten! En jullie volgens mij ook, want velen hebben de pinda-vrije satesaus geproefd op de familiedag. Maar ineens is mijn grenzeloze vertrouwen in het systeem aan het wankelen gezet.... Eigenlijk begon het al een beetje bij de paardenvleesaffaire. Persoonlijk kan het mij niet boeien of ik paard eet of rund, maar wat nou als dat paard een pinda was gebleken? Omdat ik er gevoelsmatig weinig mee kon heb...
Waardeer dit blogbericht:
0
Lees Meer
6643 Hits
0 reacties

Ik kan het niet zelf!

Ik kan het niet zelf!
En toen was er ineens een tijdje geen blog van mij... Gelukkig kan ik zeggen dat ik er weer ben. Eindelijk weer fris, fruitig en scherp als voorheen. Maar dat heeft een poosje geduurd. Veel langer dan ik verwacht had. Inmiddels al weer een paar weken geleden heb ik een fout gemaakt. Niet een klein foutje, maar echt een enorme misser! Eentje waarvan ik niet verwacht had, en velen met mij, dat dit mij zou gebeuren. Tijdens de koffie pauze op mijn werk was het erg gezellig. Mijn collega was jarig en tracteerde op heerlijke minichocolade reepjes. Sinds een jaar of twee weet ik dat ik chocolade verdraag en ik heb dan ook al meerdere malen een mars gegeten. Die blijk ik echt heerlijk te vinden! Zo zag ik mijn kans schoon en grabbelde uit de bak met reepjes een mars. Kletsend en wel opende ik het ding en in 2...
Waardeer dit blogbericht:
0
Lees Meer
10142 Hits
0 reacties

Sporenonderzoek

Sporenonderzoek
Het is bij feestdagen altijd raak. Georganiseerde lunches/diners op het werk waarbij alle collega's iets lekkers mee nemen. Ik heb daar een hekel aan. En jullie, als mijn lezers, begrijpen inmiddels vast wel waarom! Het is altijd het zelfde liedje. Deze keer was het een pan pinda soep! Nooit geweten dat je pindasaus zo kunt verdunnen dat je soep hebt. Want zo vond ik het er uit zien. Mijn collega's dachten er anders over en de een na de ander slaakte een zucht van genot bij het zien van de trog met rattengif. Want anders dan dat voelt het niet voor mij.  De pan stond op een verhoging op de tafel waarop allerlei heerlijkheden stonden. Die heerlijkheden mocht ik allemaal gewoon eten. De croissants, schaal met verse fruitsalade, aardappelsalade en heerlijke vleeswaren stonden naar mij te lonken. Alles leek mij even lekker, en honger had ik zeker!Toch heb ik geen hap...
Waardeer dit blogbericht:
1
Lees Meer
8539 Hits
0 reacties

Is Hugo dan toch ook overgevoelig?

Is Hugo dan toch ook overgevoelig?
Als allergische moeder met een allergische dochter kun je soms toch een behoorlijke blinde vlek hebben. Al maanden heeft Hugo regelmatig zeer dunne ontlasting en klaagt over vermoeidheid. Groeien wil ook niet zo lukken. Een mannetje van 4 hoort niet moe te zijn, groeit normaal als kool en die ontlasting was niet wat het wezen moest.  Een paar maanden geleden ben ik met hem naar de huisarts geweest. Hij bleek een parasiet bij zich te dragen. Wel een die meestal geen klachten gaf volgens de huisarts. Ik kon kiezen, afwachten of behandelen met antibiotica. Omdat het middel me erger leek dan de kwaal besloten we af te wachten. Het ging een tijdje beter, het leek dus opgelost.  Nu waren we afgelopen week heerlijk skieen in Frankrijk. Naar mate de week vorderde werden de buikklachten van Hugo groter. Niemand anders had buikklachten, dus een virus leek niet waarschijnlijk. Thuis eet hugo brood...
Waardeer dit blogbericht:
0
Lees Meer
6886 Hits
0 reacties