Previous Page  2 / 5 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 2 / 5 Next Page
Page Background

5

<

Onlangs las ik in Groot-Brittannië een opmerkelijk

bericht in een landelijke krant over de impact van

voedselallergie op school. Een basisschool had

een verbod ingesteld op het meenemen van kiwi’s

en mango’s voor de lunch of als tussendoortje.

Nu is mij wel bekend dat het steeds gebruikelijker

wordt dat kinderen geen brood met pindakaas

naar school mogen meenemen als er een klas­

genootje te maken heeft met een (ernstige)

pinda-allergie, maar een verbod op fruit is nieuw

voor mij.

De schoolleiding weigerde voortaan kiwi’s en

mango’s, maar ook noten en pure chocolade als

verantwoorde tussendoortjes. Dit vloeide voort

uit angst voor een mogelijke allergische reactie

van één van de leerlingen of van iemand uit het

leerkrachtenteam. De directeur van de school

legde in de krant uit dat ze het risico niet kon

lopen dat er iemand binnen de school in een

levensbedreigende situatie terecht zou kunnen

komen. Het leek daarom beter om een totaalver-

bod voor bovenvermelde producten in te stellen

om zo de risico’s te minimaliseren.

Effectief?

Als ouder van een kind met voedselallergie dacht

ik in eerste instantie: ‘Wat fijn en wat goed dat de

schoolleiding hier zo daadkrachtig optreedt.’ Maar

naarmate ik er langer over nadacht en de zaak

vanuit verschillende standpunten ging bekijken,

kwam bij mij de vraag op of dit verbod nu wel zo

effectief is en of het ook breed wordt gedragen.

Ik dacht aan onze situatie thuis met betrekking

tot het wel of niet serveren van Nutella of pinda-

kaas. Een verbod op dit broodbeleg levert mis-

schien wel relatief meer ‘rust’ op aan tafel, maar

in mijn beleving is het ook nodig voor onze doch-

ter om te wennen aan situaties waarin andere

mensen in haar bijzijn wel pinda’s of noten eten.

Ook leren wij zo de andere kinderen om goed

rekening te houden met de voedselallergie van

hun zus(je).

Is het een goed idee als een school pindakaas verbiedt omdat een leerling of

leerkracht allergisch is? En moeten ook kiwi’s en mango’s op een verbodslijst als

iemand daarop heftig reageert? Overwegingen van redactielid Marije Bedaux.

Boosheid en angst

Natuurlijk is iedere situatie anders en reageert de

ene persoon nu eenmaal heftiger op producten

dan een ander, maar dat een totaalverbod ook

averechtse effecten kan hebben, bleek verder uit

het krantenvoorbeeld. Ik betwijfel daarom of een

dergelijk verbod echt bijdraagt aan een veilige en

prettige leeromgeving voor leerkrachten en leer-

lingen. Wat is het geval?

In het artikel reageerden ouders die niet met

naam of toenaam in de krant wilden staan. Eén

van hen vertelde dat haar dochter zich angstig

had gevoeld met een paar Oreo-koekjes op zak.

Ze voelde zich min of meer bedreigd toen zij er

achter kwam dat de koekjes eigenlijk verboden

waren. De dreiging kwam met name door de

houding van het team, dat onbewust een angstige

omgeving had gecreëerd. Veel kinderen reageer-

den ook boos en overstuur als bij hen de ‘verboden

producten’ werden afgenomen tijdens een

controle van de lunchtrommels.

Ondanks alle goede bedoelingen wordt op deze

manier een negatieve houding gevormd jegens

kinderen en leerkrachten met voedselallergie.

Ook zijn er ongetwijfeld ouders die hun kinderen

producten (in het geheim) meegeven met alle

gevolgen van dien. Of wat te denken van het

sociaal isolement van allergische mensen als

anderen bewust de betreffende kinderen of

leerkrachten met allergie gaan buitensluiten

als ‘de boosdoeners’?

Goede voorlichting

Goede communicatie is naar mijn mening van

essentieel belang in dit verhaal. Wellicht waren de

boze en verontwaardigde reacties weggebleven

als er goed en duidelijk was uitgelegd waarom

de desbetreffende producten op school worden

vermeden. Wat heeft de directeur nog meer

overwogen en wat maakt dat hij of zij kiest voor

deze optie? Misschien zou het helpen om ook de

kinderen met voedselallergie hierbij te betrekken.

Organiseer een bijeenkomst en

laat een arts het medische ver-

haal en de ernst van de situatie

uitleggen.

En wat betreft een totaalverbod

kan ik mij voorstellen dat je zo wel

de risico’s beperkt, maar je kunt niet

overal en altijd alles controleren.

Hopelijk besteedt deze school niet alleen

aandacht aan preventie, maar ook aan

het accepteren van voedselallergie in

zijn geheel en aan een daadkrach-

tig optreden in het geval van een

allergische reactie.

Marije Bedaux

//

Reageren?

redactie@

voedselallergie.nl

Discussie

Onbekend maakt onbemind…