Onze bloggers over hun  dagelijkse uitdagingen en ervaringen  in het leven met voedselallergie.

Jij wordt later vast slager

Jij wordt later vast slager
Leven met een voedselallergie; buitenstaanders leggen vaak de nadruk op wat niet gegeten mag worden. Toen bij Viggo begin 2011 zijn (levensbedreigende) allergieën werden vastgesteld, was het voor ons ook wel even zo. Na inspectie van de voorraadkast hadden we best wat producten met een ‘verboden’ kruis erop. En dan de eerste paar keren in de supermarkt: bijna alles ging, na het lezen van de ingrediënten, weer terug het schap in. Na vier jaar eten vrij van ei, pinda, noten, soja, koemelk en tropisch fruit, kunnen we ook terugkijken op een aantal positieve ervaringen. Bijna al ons brood komt uit de broodbakmachine, maar tweewekelijk bakt de bakker een brood zonder bakverbeteraar (zonder melkeiwitten dus), zodat wij altijd veilig reservebrood in de vriezer hebben liggen. Op bestelling worden krenten – of tarwebollen gemaakt die allergeenvrij, in een volledig schoongemaakte omgeving en oven bereid zijn. En hebben wij geen plek in onze vriezer?...
Waardeer dit blogbericht:
1
Lees Meer
5112 Hits
0 reacties

Schoonmaakdoekjes

Schoonmaakdoekjes
Ik schrijf met links. In groep drie was dat een grote handicap. Daar kreeg ik een mooie vulpen waarmee ik krampachtig probeerde netjes te schrijven. Trots als een pauw was ik. Alleen een vulpen werkt niet met links. Alles was één grote vlekkenbende. Uit ellende maakte ik van elke vlek een poppetje of beestje. Het dreef de juf en mijzelf tot waanzin. Gisteren had ik in zo’n grote binnenspeeltuin dezelfde ervaring. Pindasaus De kinderen waren er heerlijk aan het spelen en ik ging een kopje thee halen. Gigantische puntzakken met pindasaus liepen er langs mij heen. Blije kindjes huppelden achter hun ouders aan, op jacht naar een paar van die heerlijke frietjes! Zoals met mijn lekkende vulpen, zag ik overal vlekken ontstaan. De kinderhandjes waren de pen die feilloos alles ‘uitvlekte’. De tafel, de kinderstoel, de stoelpoten, de vloertegels en uit eindelijk de ballenbak… Ik beken! Ik heb een innige relatie...
Waardeer dit blogbericht:
2
Lees Meer
3977 Hits
0 reacties

Handicap?

Handicap?
Soms heb je van die momenten dat je je ineens heel gehandicapt kan voelen met een voedselallergie. Ik ben er verdrietig van, voor het eerst sinds jaren. In mijn pubertijd had ik dat voor het eerst. Ik kon met schoolkamp niet gewoon mee omdat er speciale voeding voor mij moest zijn. Geen melk, ei of ander gevaar mocht er in zitten. Dus ging ik gewapend met een koelbox met maaltijden mee. Prima, maar net niet helemaal hoe je het eigenlijk zou willen. Het verdriet van toen was oppervlakkig en gericht op deze ene gebeurtenis. Mijn verdriet van nu is groter.Het begon toen een vriendin van mij in tanzania ging wonen. Zij reisde als arts door het land daar en hielp zieken. Ze at op onmogelijke plekken de meest bijzarre dingen. Ik wilde ook wel, maar kon niet omdat ik nooit zo veel eten mee kon nemen dat ik niet zou uithongeren....
Waardeer dit blogbericht:
1
Lees Meer
6361 Hits
0 reacties

Grenzenloos vertrouwen?

Grenzenloos vertrouwen?
Ik schreef het laatst al in mijn column in Allergie en Voeding: 'wij' moeten de voedingsmiddelen leveranciers gewoon blind vertrouwen. Vertrouwen is altijd al iets lastigs. Waar ik liever niet bij een vreemde in de auto stap, mijn pinpas of huissleutels mee geef, eet ik wel gewoon alles uit een verpakking waar geen allergenen op staan die ik niet kan eten. Echt, als ik een pot pindakaas onder mijn neus gezet krijg met een etiket dat geen pinda bevat zou ik het gewoon eten! En jullie volgens mij ook, want velen hebben de pinda-vrije satesaus geproefd op de familiedag. Maar ineens is mijn grenzeloze vertrouwen in het systeem aan het wankelen gezet.... Eigenlijk begon het al een beetje bij de paardenvleesaffaire. Persoonlijk kan het mij niet boeien of ik paard eet of rund, maar wat nou als dat paard een pinda was gebleken? Omdat ik er gevoelsmatig weinig mee kon heb...
Waardeer dit blogbericht:
0
Lees Meer
6785 Hits
0 reacties

Ik kan het niet zelf!

Ik kan het niet zelf!
En toen was er ineens een tijdje geen blog van mij... Gelukkig kan ik zeggen dat ik er weer ben. Eindelijk weer fris, fruitig en scherp als voorheen. Maar dat heeft een poosje geduurd. Veel langer dan ik verwacht had. Inmiddels al weer een paar weken geleden heb ik een fout gemaakt. Niet een klein foutje, maar echt een enorme misser! Eentje waarvan ik niet verwacht had, en velen met mij, dat dit mij zou gebeuren. Tijdens de koffie pauze op mijn werk was het erg gezellig. Mijn collega was jarig en tracteerde op heerlijke minichocolade reepjes. Sinds een jaar of twee weet ik dat ik chocolade verdraag en ik heb dan ook al meerdere malen een mars gegeten. Die blijk ik echt heerlijk te vinden! Zo zag ik mijn kans schoon en grabbelde uit de bak met reepjes een mars. Kletsend en wel opende ik het ding en in 2...
Waardeer dit blogbericht:
0
Lees Meer
10324 Hits
0 reacties