Onze bloggers over hun dagelijkse uitdagingen en ervaringen in het leven met voedselallergie.

‘Viggo-proof’ pizza

‘Viggo-proof’ pizza
Januari 2011: we weten sinds kort dat onze éénjarige zoon Viggo ernstige voedselallergieën heeft en na een vrij heftige reactie hebben we altijd een Epipen bij.  In de zomer van 2011 gaan we bijna zorgeloos en zonder wantrouwen voor het eerst kamperen met de kinderen; een eetvoorraad gaat mee en gelukkig mag hij frites van de restaurant-camping. Ondersteund door de zon begint onze vakantie prachtig. Na een paar dagen worden we gewekt door ritmisch getik. De dagen vullen zich met regen. Uitgebreide maaltijden in de tent bereiden is geen optie, dus na een soepmaaltijd en frites, nemen we contact op met een Italiaans restaurant. We bellen met de vraag of ze een ‘Viggo-proof’ pizza willen bereiden. Vol Italiaans temperament gaat de baas de uitdaging aan. Hij nodigt ons uit in de keuken en zorgt dat de kok onze instructies en waarschuwing voor kruisbesmetting goed opvolgt. De kok neemt zijn tijd… Ons...
Waardeer dit blogbericht:
1
Lees Meer
6738 Hits

Jij wordt later vast slager

Jij wordt later vast slager
Leven met een voedselallergie; buitenstaanders leggen vaak de nadruk op wat niet gegeten mag worden. Toen bij Viggo begin 2011 zijn (levensbedreigende) allergieën werden vastgesteld, was het voor ons ook wel even zo. Na inspectie van de voorraadkast hadden we best wat producten met een ‘verboden’ kruis erop. En dan de eerste paar keren in de supermarkt: bijna alles ging, na het lezen van de ingrediënten, weer terug het schap in. Na vier jaar eten vrij van ei, pinda, noten, soja, koemelk en tropisch fruit, kunnen we ook terugkijken op een aantal positieve ervaringen. Bijna al ons brood komt uit de broodbakmachine, maar tweewekelijk bakt de bakker een brood zonder bakverbeteraar (zonder melkeiwitten dus), zodat wij altijd veilig reservebrood in de vriezer hebben liggen. Op bestelling worden krenten – of tarwebollen gemaakt die allergeenvrij, in een volledig schoongemaakte omgeving en oven bereid zijn. En hebben wij geen plek in onze vriezer?...
Waardeer dit blogbericht:
1
Lees Meer
6575 Hits

Schoonmaakdoekjes

Schoonmaakdoekjes
Ik schrijf met links. In groep drie was dat een grote handicap. Daar kreeg ik een mooie vulpen waarmee ik krampachtig probeerde netjes te schrijven. Trots als een pauw was ik. Alleen een vulpen werkt niet met links. Alles was één grote vlekkenbende. Uit ellende maakte ik van elke vlek een poppetje of beestje. Het dreef de juf en mijzelf tot waanzin. Gisteren had ik in zo’n grote binnenspeeltuin dezelfde ervaring. Pindasaus De kinderen waren er heerlijk aan het spelen en ik ging een kopje thee halen. Gigantische puntzakken met pindasaus liepen er langs mij heen. Blije kindjes huppelden achter hun ouders aan, op jacht naar een paar van die heerlijke frietjes! Zoals met mijn lekkende vulpen, zag ik overal vlekken ontstaan. De kinderhandjes waren de pen die feilloos alles ‘uitvlekte’. De tafel, de kinderstoel, de stoelpoten, de vloertegels en uit eindelijk de ballenbak… Ik beken! Ik heb een innige relatie...
Waardeer dit blogbericht:
2
Lees Meer
5601 Hits

Handicap?

Handicap?
Soms heb je van die momenten dat je je ineens heel gehandicapt kan voelen met een voedselallergie. Ik ben er verdrietig van, voor het eerst sinds jaren. In mijn pubertijd had ik dat voor het eerst. Ik kon met schoolkamp niet gewoon mee omdat er speciale voeding voor mij moest zijn. Geen melk, ei of ander gevaar mocht er in zitten. Dus ging ik gewapend met een koelbox met maaltijden mee. Prima, maar net niet helemaal hoe je het eigenlijk zou willen. Het verdriet van toen was oppervlakkig en gericht op deze ene gebeurtenis. Mijn verdriet van nu is groter.Het begon toen een vriendin van mij in tanzania ging wonen. Zij reisde als arts door het land daar en hielp zieken. Ze at op onmogelijke plekken de meest bijzarre dingen. Ik wilde ook wel, maar kon niet omdat ik nooit zo veel eten mee kon nemen dat ik niet zou uithongeren....
Waardeer dit blogbericht:
1
Lees Meer
7956 Hits

Grenzenloos vertrouwen?

Grenzenloos vertrouwen?
Ik schreef het laatst al in mijn column in Allergie en Voeding: 'wij' moeten de voedingsmiddelen leveranciers gewoon blind vertrouwen. Vertrouwen is altijd al iets lastigs. Waar ik liever niet bij een vreemde in de auto stap, mijn pinpas of huissleutels mee geef, eet ik wel gewoon alles uit een verpakking waar geen allergenen op staan die ik niet kan eten. Echt, als ik een pot pindakaas onder mijn neus gezet krijg met een etiket dat geen pinda bevat zou ik het gewoon eten! En jullie volgens mij ook, want velen hebben de pinda-vrije satesaus geproefd op de familiedag. Maar ineens is mijn grenzeloze vertrouwen in het systeem aan het wankelen gezet.... Eigenlijk begon het al een beetje bij de paardenvleesaffaire. Persoonlijk kan het mij niet boeien of ik paard eet of rund, maar wat nou als dat paard een pinda was gebleken? Omdat ik er gevoelsmatig weinig mee kon heb...
Waardeer dit blogbericht:
0
Lees Meer
8324 Hits