Allergisch voor pinda en noten daarnaast heb ik een aantal intoleranties. Mijn dochter heeft een milde kippen-ei intolerantie. Ik werk al praktijkverpleegkundige bij een huisartsenpraktijk.

Samen met Wouter, Hugo en Lotte woon ik in Almere.

Lees meer over Djoeke Kunnen

Ik woon in het zuiden van het land met mijn man en mijn zoon Evert, die al sinds zijn geboorte (1997) ernstig allergisch is. Sinds 2002 verzorg ik de kookrubriek in het kwartaalblad van de Stichting Voedselallergie: Allergie en Voeding. Daarnaast schrijf ik hier wekelijks een recept, altijd vrij van koemelk en alle vormen van zuivel, kippenei, pinda, noten, pitten en zaden en schaal- en schelpdieren. Ook recepten zonder soja, tomaat, vlees, tarwe en cacao krijgen aandacht. 

Lees meer over Yvonne van der Brugge

Kinderdroom

“Wat wil jij later worden?” Deze vraag wordt vaak al vroeg in de kindertijd gesteld door goedbedoelende ooms en tantes. Zo rond mijn 8e had ik het antwoord steevast paraat: ik word kok of schrijfster! Dat leek me allebei geweldig. Maar kleine meisjes worden groot en krijgen nieuwe dromen. Uiteindelijk ben ik psychologie gaan studeren, waarbij het schrijven van stukken en essays een verplicht nummer was, evenals het bereiden van de dagelijkse maaltijd in de studentenkeuken. Ik werd wetenschappelijk onderzoeker en stopte daarmee toen mijn zoon werd geboren. Toen tuimelde ik pardoes de Wondere Wereld der Allergieën in, totaal onvoorbereid, soms machteloos, vaak verdrietig en zoekend naar hulp. Wat kun je nog (voor lekkers) eten wanneer melk, ei, noten, cacao en alles wat uit een pakje komt verboden zijn? Door mijn liefde voor koken en voor mijn kind, wilde ik maar al te graag lekkere, gezonde dingen op tafel zetten. Het werd naast het huishouden een hele dagtaak, maar in de loop der tijd keerde het vertrouwen terug: met veel uitproberen en testen bleek er uiteindelijk nog een heleboel mogelijk!

Het ontdekken van Stichting Voedselallergie heeft me daarbij veel rust gebracht: wij waren niet de enigen in deze beproeving! Al vrij snel stond voor mij vast dat ik graag mee wilde werken als vrijwilliger en ging ik aan de slag als redactielid van het kwartaalblad. In 2002 heb ik de kookrubriek nieuw leven ingeblazen, met de recepten die ik inmiddels voor mijn zoon ontwikkeld had en die ik graag met anderen wilde delen. In dit digitale tijdperk is de stap naar de website een logische. Ik hoop dat ik wat steun en inspiratie kan bieden aan diegenen voor wie koken en eten niet zo vanzelfsprekend is, zodat niet iedereen het wiel opnieuw hoeft uit te vinden. Het blijft leuk om nieuwe dingen uit te zoeken en variaties voor recepten te bedenken. Een poosje geleden trof het me ineens als een verrassing: ik leef mijn kinderdroom! Ik kook en ik schrijf daarover. En daarmee is de cirkel rond. Hoe een ernstige allergie ook mooie dingen voort kan brengen…